Google Tag Manager

Een concept en een uitzending zijn niet dezelfde handeling

Een werkruimte bewerken verandert een concept: het is echt, het wordt vastgelegd, en niemand ziet het. Publiceren verandert wat er draait in de browser van elke bezoeker, meteen, zonder tussenstap. Dat zijn twee handelingen met een compleet ander publiek, en daarom zijn het twee rechten. Met één gezamenlijk schrijfrecht is de zin 'laat de assistent de meting voor de nieuwe campagne klaarzetten, dan kijk ik er zelf naar' onmogelijk te maken; met deze knip is het een API-sleutel die tag.write heeft en verder niets. Een versie aanmaken hoort bewust bij het eerste recht: een versie vastleggen is niets anders dan opschrijven wat er klaarstaat, en dat achter het publicatierecht zetten zou de helft die klaarzet haar eigen werk niet laten afmaken.

• google_tag_manager.settings.manage: containers koppelen en ontkoppelen, en de noodstop
• google_tag_manager.container.read: containers, tags, triggers, variabelen, versies en het codefragment
• google_tag_manager.tag.write: de werkruimte bewerken en vastleggen als versie
• google_tag_manager.version.publish: een versie live zetten op de website van de klant

Een recept voor wat je steeds doet, en de eigen weg voor de rest

Een tag is een type plus een lijst parameters, en welke parameternamen mogen hangt af van het tagsjabloon. Er zijn er honderden en de API vertelt niet welke. Wie dat uit zijn hoofd samenstelt heeft het soms mis, en de vervelende helft van 'mis' is stil: een tag die nergens op vuurt ziet er precies zo uit als een tag die werkt. Daarom zijn twee tagsoorten en zes triggersoorten uitgeschreven, precies de soorten die een bureau keer op keer opzet. Alles daarbuiten stuur je met het type en de parameters van Tag Manager zelf, en dan is de validator van Google de scheidsrechter: een zelfgeschreven body die niet klopt wordt luid geweigerd, terwijl een half nagebouwd recept stilletjes iets zou uitrollen.

• Tags: GA4-event en Google Ads-conversie (met de conversiekoppelaar altijd aan, want zonder telt hij conversies die hij niet aan een klik kan koppelen)
• Triggers: paginaweergave, formulierverzending, klik op link, klik op element, zichtbaarheid van element en eigen event, elk te versmallen op een stuk van de URL
• Alles daarbuiten: het type en de parameters van Tag Manager zelf, beoordeeld door Google

Wat Google niet opschrijft, schrijven wij op

Google legt vast dát er een trigger en een tag bestaan. Het legt nergens vast dat die twee samen 'offerte aangevraagd' van deze klant zijn, dat een bureau heeft beloofd hem werkend te houden, of dat hij vanaf hier is opgezet en niet met de hand. Zonder die regel moet de volgende die kijkt de container lezen en raden. Daarom bewaart schakl. per conversie wat er gevraagd is én wat er als laatste is waargenomen, in aparte velden: een conversie waarvan iemand de tag in Tag Manager heeft weggegooid is dan een toestand die je kunt zien, in plaats van een regel die stilzwijgend blijft beweren dat hij werkt. Van de container zelf wordt alleen bewaard wat een paneel nodig heeft; de taglijst en het versieverleden worden live opgehaald, want de helft van de wijzigingen daarin wordt gemaakt door mensen die niet bij jou werken.

De nachtelijke telling waar het eigenlijk om gaat

Elke nacht om 05:35 wordt per container opgehaald wat er gespiegeld wordt: de naam, de live versie, de aantallen daaruit, en hoeveel wijzigingen er klaarstaan zonder gepubliceerd te zijn. Dat laatste getal is de reden dat deze taak bestaat. Een wijziging die weken geleden is klaargezet en nooit is gepubliceerd is de gewoonste manier waarop de meting van een klant stilletjes iets anders wordt dan wat hem beloofd is, en niets anders brengt dat aan het licht: niemand opent een container waar hij geen reden voor heeft. Gaat er bij één container iets mis, dan blijft dat op die ene regel staan en halen de andere negentien gewoon hun cijfers op.